yine trafik canavarı....

Konusu 'Dertleşme' forumundadır ve hernan77 tarafından 1 Temmuz 2007 başlatılmıştır.

Watchers:
Başlığı izleyen üye sayısı: 7 üye.
  1. hernan77
    Offline

    hernan77 Üye

    Katılım:
    11 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    954
    Beğenileri:
    177
    Ödül Puanları:
    53
    Meslek:
    sağlık teknisyeni
    Yer:
    izmir
    evet, yine genç bir insan trafik canavarı (aslında bu tabir suçu başka bir varlığa atma, kendi suçunu örtme davranışı) nın yollarda ki mesayisi sebebiyle komada. barış akarsu, atv nin akademi türkiye ses yarışmasının birincisi. yaşamasının mucizelere bağlı olduğu söyleniyor doktorunca. o mucize umarım gerçekleşir. insan ne olursa olsun böyle durumlarda umudunu yitirmemeli ve de yitirmiyor. kendimden biliyorum. babam da araç çarpması sonucu 4,5 ay hastanede yattı. ciddi bir kafa travması geçirmişti.

    7 haziran 2004. sabah 8.30 yada 8.45 suları. işyerinde görevim gereği sabah günlük gazeteleri takip ediyor sağlıkla ve hastaneler ile ilgili haberleri topluyorum. az ilerdeki masa üzerinde bulunan telefon çalıyor. arkadaş açtı seni istiyorlar dedi. telefondaki eşim (o zaman nişanlı idik). ağlıyor. baban mide kanaması geçirmiş hastaneye kaldırmışlar diyor. benim cebim o sıralar kapalı. soğuk kanlı olmaya çalışıyorum. tamam deyip kapadım. hemen evi aradım. bu arada annemler maraş'ın elbistan ilçesinde ben izmirdeyim. evde kimse yok. çok yakın komşumuz vardı onları aradım. komşumuz da bana babamın mide kanaması geçirdiğini ve malatya ya kaldırdıklarını, durumunun iyi olduğunu ve endişelenmemem gerektiğini söyledi. sabri amcanın da babamın yanında olduğunu söyledi. sabri amcanın cebini aradım. o da aynı şeyleri söylüyor. annemi istedim ona verdi. kadıncağız perişan olmuş. benim sesimi duyunca dayanamadı ağlayarak olayı anlattı. yoğun bakımda olduğunu araba çarptığını söyledi. teselli etmeye çalıştım. yine soğuk kanlı davranmaya çalışarak. hemen geleceğimi söyledim.

    yukarı çıktım. müdür yardımcısı nurdan hanım ın yanına. ona durumu anlattım ve hemen gitmem gerektiğini söyledim. orada kendimi tutamadım ağladım. böyle durumlarda uzakta olmak çok zor. malatya izmir arası otobüs ile 16-17 saat. öğlen 12 de binip ertesi sabah orda olabiliyorum. neyse thy akşam saat 9 uçağı ile istanbul aktarmalı uçakta 3 kişilik yer buldum. gece saat 2 de malatyada idik. eşim, ben ve amcam. taksi tuttuk yaklaış 50 km mesafede idi hastane. hastaneye ulaştığımda annemi perişan halde gördüm. aslında babam 6 haziran akşamı kaza yapmış. o an haber vermemişler. bana ancak sabah ulaşabilmişler. ben yine ayakta durmaya çalışıyorum. ona destek olabilmek için. onu gönderdim. allahtan malatyada akrabalar vardı. gidip şükrü amcalarda kaldılar. ben yoğun bakıma rica minnet sağlıkçıyım falan diyerek girdim. babamı gördüm. o an çok kötü idi. babmın dışardan bakıldığında hiçbir problemi kırığı yoktu. ama bisikletten sırt üstü düştüğünden direkt kafasını çarptığından beyinde kanama ve ödem oluşmuştu. sabah oldu hemen ameliyata aldılar. yaklaşık 4 saat ameliyatta kaldı. ameliyat sonrası doktorunu aradım. en sonunda odasını buldum. içeri girdim. hastanın durumunu öğrenmek istediğimi söyledim. hangi hasta dedi. biraz önce ameliyatını yaptığınız dedim..durumu kritik dedi. ben yaşamaz mı dedim..bilemiyorum ama fazla ümitlenmeyin dedi. o arada ayakta idim. doktor öyle değince oracıkta sandalyeye oturdum. babam daha 48 yaşında nasıl ölebilir diyorum. dünyam başıma yıkıldı. 2 ay sonrada düğün yapacağız. dışarı çıktım. hastanede tanıdık bir doktor ve babamın arkadaşı şükrü amca da benden sonra doktor ile görüşmüşler. onlara da aynısını söylemiş. yanıma gelip beni teselli etmeye çalışıyorlar. güçlü olmam gerektiğinden, anneme destek olmam gerektiğinden falan bahsediyorlar ama benim aklım almıyor, inanamıyorum. herşey kabus gibi geliyor...nasıl böyle birşey başıma gelir diye düşünüyorum. annemin yanına gittim. doktorun söylediklerinin tersini söyledim. tüm yük omuzlarıma bindi. iyileşeceğini, birkaç gün sonra yoğun bakımdan falan çıkacağını söyledim...2 hafta babamın doktorundan kaçtım. yanına gitmedim. birşey sormadım. çünkü içimdeki ümidi, ışığı söndürmesinden korkuyordum. bu arada tüm eş, dost, akraba etrafımıza toplandı. amca oğlu doktor oda edirneden geldi. ben yükü onunlan paylaştım. artık herkes ona soruyor, o babamın doktoru ile görüşüyor...ama o da yıprandı.

    tam 3 ay yoğun bakımda kaldı babam. bir buçuk ayda serviste yattı. hastaneden çıkardığımızda sadece sol ayağını oynatabiliyor, konuşamıyordu. 4-5 ayda annemin sayesinde ayağa kalktı. öğretmen olan babam maalesef emekli olmak zorunda kaldı. şimdi eskisi gibi deği ama yaşadığı için şükrediyoruz.

    diyeceğim o ki ümit etmek gerek.
     
  2. ilkerrr
    Offline

    ilkerrr Üye

    Katılım:
    12 Eylül 2006
    Mesajlar:
    29
    Beğenileri:
    7
    Ödül Puanları:
    13
    Ne denilebilir ki üzüldüm gerçekten çok üzüldüm. Umarım atlatır bunu barış. Yaşama bağlı güçlü birisidir o. Bilemiyorum ne desem boş. Dualarımızı eksik etmeyelim lütfen. Kazada ölen 2 kişinin ailesine sabır diliyorum buradan ne faydası olacaksa...
     
  3. [Zafer]
    Offline

    [Zafer] Üye

    Katılım:
    18 Aralık 2006
    Mesajlar:
    1.272
    Beğenileri:
    238
    Ödül Puanları:
    73
    Meslek:
    Üniversite öğrencisi
    Yer:
    İstanbul
    Bizim bi arkadaş Barışın dizisinde Yalancı Yarim de figüran oyuncuydu.Bi gün beni de sete götürmüştü,set aralarında da Barış'la falan sohbet etmiştik.Gerçekten ani şöhreti görünce g... kalkmamış ve çok sıcakkanlı bi insan.Dizideki başrol oyuncular havalarından geçilmez bi şekilde takılırlarken o figüran oyuncularla müzik ve diğer konularda arkadaşça sohbetlere giriyordu.Kaza haberini duyunca gerçekten üzüldüm,kendisine acil şifalar diliyorum.
     
  4. ilkerrr
    Offline

    ilkerrr Üye

    Katılım:
    12 Eylül 2006
    Mesajlar:
    29
    Beğenileri:
    7
    Ödül Puanları:
    13
    Tanıma imkanı olanlar bilir zaten ne kadar cana yakın ne kadar İNSAN olduğunu. canım sıkılıyor...
     
  5. guardbody
    Offline

    guardbody Özel Üye

    Katılım:
    24 Ağustos 2004
    Mesajlar:
    3.414
    Beğenileri:
    1.565
    Ödül Puanları:
    123
    Cinsiyet:
    Bay
    Meslek:
    KALİTE TEKNİSYENİ
    Yer:
    MAGNESIA
    Hernan senin olayın nedendir bilinmez benimde gözlerimi doldurdu.bende 50 gün önce dedemin hastaneye kaldırıldıgını ogrendım.82 yaşında olmasına ragmen ne baston kullanıyordu nede görme veya duyma bozukluğu vardı.her sabah mutlaka ada çayı ve süt içerdi.yağ ve tuz kesinlikle kullanmazdı.denge sorunu yaşadığı şikayeti ile doktora gidiyor (yürüyerek ve hiçbir sorun yok),muayeneden sonra doktor direk yüzüne beyinde tümör oldugunu ve fazla yaşayamayacağını söylüyor.ertesi gün yatağa düştü.serum verdiler fakat ikinci şişeden sonra birdaha takılmasını istemedi.resmen kendini teslim ettti sanki gereği yok birkaç gün daha yaşamanın dercesine.Allah geride kalanlara uzun ömürler versin arkadaşlar.bu türden konularda malesef doktorların umursamazlığı kinimi birazda olsa kamçılıyor.
     
  6. hernan77
    Offline

    hernan77 Üye

    Katılım:
    11 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    954
    Beğenileri:
    177
    Ödül Puanları:
    53
    Meslek:
    sağlık teknisyeni
    Yer:
    izmir
    ben de sağlık camiasındayım. babamın ölümün kıyısından döndüğü o olay sebebiyle ben de kendi camiama ve doktorlara karşı olumsuz duygular besledim. bazen acaba bende mi böyleyim diye kendime soruyorum. babam yoğun bakımda iken arada gidip kapıdan durumunu sorardım. kapı açılır içeriden hemşire yada asistan doktor çıkar aynı der çeker giderdi. özellikle asistan doktorlar adamın yüzüne bile bakmazdı. tamam bu camiada duygu sal olmak adamı gerçekten yıpratıyor. herkese üzülemiyorsun, o zaman çok yıpranıyorsun. şuan bizim 112 istasyonuna yeni gelen bir doktor hanım var. ayın 1 inde birlikte nöbetçiydik. birgün önce eşini yurt dışına göndermiş hava alanına bırakmış, dönüşte bir motor kazasına rastlamış. motor sürücüsü ölmüş. üzeri örtülüydü dedi ve ağlamaya başladı. çok etkileniyorum dedi bu tür olaylardan. kendi gittiği kazalardan sonra da çok üzülüyormuş. o an bir şey olmuyor ama sonrasında kendimi kötü hissediyorum dedi.

    yani ikisinin ortasını bulmak gerek. çok umursamaz görünmek kadar etkilendiğini göstermekte yada çok etkilenmekte doğru değil. ben durumu kötü olupta hastaneye getirdiğimiz hasta yakınlarından kaçarım mesela. birşey sormasınlar diye.

    doktorların söylediği gerçekler mi yanlış yada o gerçekleri söyleme şekli mi? kötü haber vermek kadar kötü bir şey yok. ama onlarında hayatının gerçeği bu. yine de allahtan umut kesilmez ve kesilmemeli de. ben bunu gördüm....
     
  7. turkovic
    Offline

    turkovic Üye

    Katılım:
    19 Mart 2007
    Mesajlar:
    273
    Beğenileri:
    28
    Ödül Puanları:
    0
    Meslek:
    Öğrenci
    Yer:
    İstanbul
    4.7.2007 saat 23.10 itibariyle ses sanatçısı Barış Akarsu hayata gözlerini yumdu
     
  8. cNyT
    Offline

    cNyT Üye

    Katılım:
    18 Ocak 2007
    Mesajlar:
    153
    Beğenileri:
    8
    Ödül Puanları:
    18
    Yazık oldu çok. Nur içinde yatsın.
     
  9. burakula01
    Offline

    burakula01 Üye

    Katılım:
    1 Şubat 2007
    Mesajlar:
    779
    Beğenileri:
    190
    Ödül Puanları:
    0
    Yer:
    İsT
    BarıŞ Akarsu ölmüş tür alah ragmet etsin .türkiye önemli bir cocugunu kaybetti.
     
  10. [Zafer]
    Offline

    [Zafer] Üye

    Katılım:
    18 Aralık 2006
    Mesajlar:
    1.272
    Beğenileri:
    238
    Ödül Puanları:
    73
    Meslek:
    Üniversite öğrencisi
    Yer:
    İstanbul
    Güzel insan,nur içinde yat..
     
  11. Andre
    Offline

    Andre Üye

    Katılım:
    4 Mart 2007
    Mesajlar:
    492
    Beğenileri:
    228
    Ödül Puanları:
    53
    Yazık.Gencecik yaşta hayata gözlerini yumdu.Allah Rahmet Eylesin.
     
  12. hernan77
    Offline

    hernan77 Üye

    Katılım:
    11 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    954
    Beğenileri:
    177
    Ödül Puanları:
    53
    Meslek:
    sağlık teknisyeni
    Yer:
    izmir
    ne denebilir ki bu durumda. hayat çok kısa ve ne zaman ne olacağı belli değil. kader insanı hiç ummadığı yerlerde hiç ummadığı şekilde Azrail'le karşı karşıya getiriyor. allah gani gani rahmet eylesin...çok ama çok üzüldüm.........................
     

Sayfayı Paylaş