Korsan Fıkraları

Konusu 'Konu Dışı' forumundadır ve elrunks tarafından 29 Eylül 2006 başlatılmıştır.

  1. elrunks
    Offline

    elrunks Üye

    Katılım:
    25 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    209
    Beğenileri:
    2
    Ödül Puanları:
    0
    Türk korsanlar akdenizde geçirdikleri üçüncü ayın sonunda malum ihtiyaçları için ayaklanınca kaptan mecburen karaya yanaşır. karada ıssız bir yarımada da bir manastırdan başka birşey yoktur. korsanlar manastırı yakar yıkar ve rahibelere tecavüz edip oradan ayrılır.

    Olay vatikanda da duyulunca papa taziyelerini sunmak için manastıra gider. Kendisini karşılayan baş rahibten maddi hasar hakkında bilgi alır, sonra utana sıkıla "rahibeler nasıl?" diye sorar. "ah sayın papa hazretleri sürekli dua ediyorlar. Çok kötü durumdalar. Onlar için çok üzülüyoruz" "hay allah. bir dakika geçen yıl misyonerlikten emekli olup gelen çok başarılı bir rahibe vardı. adı teresa..." "ah efendim zavallı kadın sürekli günah çıkarıyor." "aşağlık herifler. peki rahibe Eveline. gençliğimde aynı yerde çalışmıştık" "zavallı kadın yataklara düştü. Hasta yatıyor." "Ama nasıl olur? rahibe eveline 65 yaşındadır? Gözü dönmüş adamlar. Peki en yaşlı rahibemiz, rahibe Sophia?" "ah efendim her gün isaya kendisini yanına alması için yalvarıyor" "inanamıyorum. Sophia 86 yaşında olmalı. bak şimdi aklıma geleni sormaya korkuyorum.

    Geçen yıl bir arkadaşımın genç ve güzel torunu buradaki okula yazdırmıştım. Rahibe Beatrice idi adı." "O mu? Rahibe Beatrice çok iyi efendim. Diğelerine moral vermeye çalışıyor." "nasıl olur? O genç ve güzel kıza tecavüz etmediler mi?" "O istemedi ki efendim."

    -----------------------

    Günün birinde acik denizlerde yol alirken, gözcü
    seslenmis diregin tepesinden, "heyyoooo, uzakta
    bir korsan gemisi göründüüüüü..." Bunun üzerine
    tüm mürettebat dehset icinde saga sola kosusturmaya
    baslamis. Kaptan Bravo sakin bir sesle yardimcisina
    seslenmis, "bana kirmizi gömlegimi getirin."
    Yardimci derhal kaptanin kirmizi gömlegini
    getirmis... Bravo gömlegi giyerken adamlarini
    savas düzenine sokmus ve korsanlari yenmis...

    Daha sonra, gözcü bu kez bir degil, iki korsan
    gemisini tespit etmis uzaklarda... Kaptan Bravo
    bu kez de kirmizi gömlegini istemis ve yine
    korsanlari duman etmis.

    O aksam, bütün mürettebat güvertede oturmus, o günkü
    zaferi konusurken, adamlardan biri kaptana sormus:

    "Kaptanim, niye savastan önce kirmizi gömleginizi
    istiyorsunuz, cok merak ettik de, bagislayin
    sormakla bir kusur ediyorsam..."

    Bravo soruyu cevaplamis:

    "Sundan istiyorum evladim... Eger saldiri sirasinda
    yaralanirsam kirmizi gömlek akan kanimi belli etmez,
    böylelikle siz de korkusuzca düsmanlarimiza
    direnmeyi sürdürürsünüz."

    Ortaligi bir sessizlik kaplamis, sadece denizin
    sipirtisi ve rüzgarin yelkenlere dokunusu
    duyuluyormus... Adamlarin yürekleri kaptanlarinin
    cesaretine duyduklari hayranlikla güm be de güm
    atiyormus...

    Safak sökerken gözcü bu kez bir degil, iki degil,
    ama tam ON korsan gemisinin yaklasmakta oldugunu
    tespit etmis. Mürettebat kutsayici bir sessizlikle
    kaptanlarina bakarak, onun o artik alisilagelen
    kirmizi gömlek talebinde bulunmasini beklemeye
    baslamislar. Kaptan Bravo celik gibi gözleriyle
    gemisine yaklasan korsan filosuna bakmis, sonra
    korkusuzca adamlarina dönmüs ve sakin bir sesle
    bagirmis:

    "Kahverengi pantolonumu getirin bana!"
     

Sayfayı Paylaş