Böyle pek mutsuzum

Konusu 'Bayanlara Özel - Beslenme & Diyet' forumundadır ve asliok tarafından 11 Şubat 2009 başlatılmıştır.

Watchers:
Başlığı izleyen üye sayısı: 4 üye.
  1. asliok
    Offline

    asliok Üye

    Katılım:
    3 Ekim 2007
    Mesajlar:
    52
    Beğenileri:
    16
    Ödül Puanları:
    0
    Selamlar,
    21 yaşındayım. Nereden başlayacağımı bilemiyorum. Öncelikle şişman sayılacak bir kilomun olmadığını belirteyim. Ama beni mutsuz eden nedenler sadece kilolar değil. Yazımın ilerleyen kısımlarında anlatacağım ama biraz uzun sabırla okuyup cevaplarsanız minnettar olurum.

    Buraya ilk yazdığımda 2007'nin sonlarıydı. Kilom 61'di. Daha önce 53 kiloyken 1 yılda 68e çıkıp, çok uğraşarak kilomu 61-62 seviyesine indirmeye başarmıştım. Boyum 1.70. Boyumla kilo orantım gözünüze normal geldi değil mi? Ama hiç de öyle değil. Özellikle basen bölgem aşırı yağlı ve büyük.

    Neyse efendim, 2007 Ekim ayında 61 kiloyla spor salonuna yazıldım. Bana bir program verdiler. 20 dakika tempolu yürüyüş ve sonrasında 45 dakikalık 2 çeşit bisikletle yaklaşık 1 saatlik kardiyo çalışması verdiler. Daha sonra dambıllarla aletlerle çalışma mekik vs...

    1 ay haftanın 6 günü gittim, kilo aldım. 61den 63 oldum. Diyet yapamadım çünkü beceremedim. Olağan tempomda yemeğimi yedim. Ama hem spora gidip de kilo almam aşırı derecede beni mutsuz etti ve piyasada olan abuk subuk bir zayıflama kapsülüyle 1 ay daha spora giderek, yediklerimden de kapsüller sayesinde kısarak 57.5 kilo oldum. Gerçekten böyle bir cahillik yaptığım için kendime kızıyorum ne derseniz haklısınız.

    Benim hedefim 55ti, popom küçülmüş, selülitlerim azalmış vücudum güzel bir görünüme kavuşmuştu 2 ayda. Bu 2 ayda l carnitin de kullandım, bana sorarsanız aşırı gereksiz bir şey. o olmasa da olur.

    Sonuçta 57,5 kiloda diyeti ve sporu bıraktım. Gene eski hayatım olan bütün gün bilgisayar başında oturma ve yemek yemeyle 1 yıl sonra 64 kilo ile karşınızdayım.


    Sorun şu ki, boyum fena olmamasına rağmen kalçalarım korkunç büyük (98 cm), ve ben zamanında 53 kilo idim.

    Ergenliğimde ailemle çok sorunlarım oldu, çok maddi sıkıntılar yaşadık, yiyecek ekmeğimiz bile olmadı bir dönem. Çok aç kaldığım aylar olmuştu seneler önce. Ve biz bu durumu atlattıktan sonra bende inanılmaz bir iştah başladı. Doyduğumu bildiğim halde yiyorum, buna sanırım duygusal açlık deniyor ve kendime engel olamıyorum. En çok geceleri yemek krizlerine giriyorum. Çok hareketli bir insandım ama son 5 yıldır resmen bilgisayara ve eve bağlı bir hayat sürüyorum. Bu yüzden kondisyonum sıfır, sigara içmediğim halde içenlere göre daha çok nefes nefese kalıyorum. En ufak güç gerektiren işlerde bile yoruluyorum, kaslarım, kemiklerim, gücüm aşırı yetersizmiş gibi geliyor.

    Kendimi aşırı yaşlı hissediyorum bu yüzden. Kendimi toparlamak istiyorum. Ama mutlaka bahanem hazır. Dışarıda yağmur var, neden gidip yürüyeyim gibi...

    Artık diyetleri de 3 günden fazla sürdüremiyorum. Şekeri tamamen çıkarmaya çalışıyorum. Glisemik indeksi düşük gıdalarla ve sanayi işi olmayan gıdalarla hem karbonhidrat, protein ve yağı birbiriyle orantılı tüketmeye çalışıyorum. Bununla ilgili neredeyse 3 kitap okudum. Ama sadece 3 gün... 3. günün akşamı abur cubur almamla her şey sonlanıyor, verdiğim 300-500 gr'ımı da geri alıyorum zaten.

    Hem kendimi güçsüz, hem de yağlı hissettiğimden mutsuzum. Aşırı kafaya takmış durumdayım. Kahvaltı yapmak zor geliyor ama yapmaya çalışıyorum. Her türlü sağlıklı gıdayı öğünlerime katmaya çalışıyorum. Ama fazla sürmüyor çünkü alışkanlıklarımı değiştiremiyorum.

    Ne yapmalıyım? Şekerden vazgeçemediğime göre, diyetimde çok küçük bir yer vereyim mi? Her şeyden yiyip günlük kalori miktarını aşmadığım sürece çok az tüketmem sorun olur mu?

    Zahmet edip okuduğunuz için teşekkürler.
     
    Morphling bunu beğendi.
  2. shownodese
    Offline

    shownodese Üye

    Katılım:
    3 Ocak 2008
    Mesajlar:
    966
    Beğenileri:
    251
    Ödül Puanları:
    73
    Meslek:
    gayrimenkul danışmanı
    Yer:
    kocaeli
    merhaba sen bilinçli birisin fakat konsantrasyon sorunun war tek yapman gereken bunu aşmak süreklilik önemli yani ne yaparsan yap şu bayanların waz geçemediği abur cubura gelince çok ihtiyaç hissettiğin dönemlerde şu diyet çikolatalardan fln al açıkçası onlarda sütten çıkmış ak kaşık deyil ama nefsini köreltirsin hem kaloriyi köreltirsin ;)
     
    asliok bunu beğendi.
  3. Rpac
    Offline

    Rpac Üye

    Katılım:
    3 Haziran 2008
    Mesajlar:
    2.403
    Beğenileri:
    1.543
    Ödül Puanları:
    123
    Size verebileceğimiz çok da tavsiye yok aslında yeterli bilgi donanımına sahip olduğunuzdan dolayı. Yapmanız gereken, moral-motivasyonunuzu nasıl yüksek seviyede tutabilirimi düşünmek. Diyet ile ilgili olarak da size tavsiyem, kendinizi kontrol altına alamıyorsanız haftalık tatlı programları yapabilirsiniz kendinize. Bu programla tatlı, cips vb ürünleri fazla tüketmeden arada onlara olan zihinsel açlığınızı giderebilirsiniz. Arada kantarın topuzu kaçabilir her diyette programda. Örneğin canınız çok kalorili birşey çektiği zaman her çektiğinde olmamak kaydıyla arada küçük kaçamaklar yapıp karşılığında o gün fazladan efor sarfedebilirsiniz.
     
    asliok bunu beğendi.
  4. SANTAVİK
    Offline

    SANTAVİK Üye

    Katılım:
    27 Ocak 2009
    Mesajlar:
    14
    Beğenileri:
    4
    Ödül Puanları:
    0
    Merhaba guzel kardesım,
    daha 21 yasındasın, okadar guzel bır yaskı,
    lutfen kendını uzme,daha cook tecrubeler yasayacaksın bu hayatta,ıyı,kotu..bunlarla basedebılmen ıcın cok kuvvetlı olman lazım,o kadar aklın basındakı,uygulama sırasında herkesın yasadıgı sorunlar bunlar,ama senın avantajların var, harıka bır yastasın, belkı yaşıtlarının farkında bıle olmadıgı pekcok seyın farkındaysın, cevher sende..soole bı otur, basını ellerının arasına al ve ben ıstedıgım herseyı yapabılırım,bunları basaracak guc sadece benım de,
    hocalar zaten yol gosterıyorlar,sormak ıstedıgın olursa sorabılıyorsun.
    no pain no gain...bunları bı dusun, kendıne ıyı bak...
     
    asliok bunu beğendi.
  5. Coyote
    Offline

    Coyote Üye

    Katılım:
    24 Aralık 2008
    Mesajlar:
    1.626
    Beğenileri:
    1.553
    Ödül Puanları:
    123
    Kesinlikle spor hayat boyu surdurulmesı gerekiyor. Daha önce inanın bende sizin gibi dusunuyordum,kendime böylelikle daha çok zarar verdiğimi anladım. Yediğim o yemekler belki bana zarar veriyordu ama ben kendime psikolojik açıdan bin misli zarar veriyordum. hayata küsmek eve kapanmak kendimizi abur cubura vurmak bunlar oldukça zararlı seyler.

    21 yasındasınız ve gerçekten çok erken. Kış dönemi biraz sorunlu bir dönemdir insanoğlu için. Bununda sebebi atalarımızın kış döneminde stand by moduna geçmiş bedenleridir. Milyar yıllar öncesi, atalarımızın kışın soguk gunlerinde zorluklarla mucadele etmek yerıne, yazı beklemeleri durumumuzu gayet iyi açıklıyor sayın asliok. Kısaca depresyon belirtileri genellikle insanlarda kışın baş gösterir.

    Kısaca kış ayı, hayatın zorlukları vebenzer sebepler dolayısıyla bedenımız hem daha fazla yemeğe ihtiyac duyuyor, bunun sebebi inişe geçen seratonini yükseltmektir.

    Ayrıca kısın bedenımız yağı depolamak istiyor. Soguğa karşı bir savunmadır bu.

    Seratonin(mutluluk hormonu) maksimum seviyeye çıkması ise gün ışığı sayesinde oluyor. Dolayısıyla kilo vermek icin en etkili zaman genellikle mayıs ayında baslıyor.

    Genelde martta artan günışığı ve havaların bir nebze olsun ısınmasıyla beraber, insanda belirgin bir rahatlama görülür.

    Bence acele etmeyin ve kendinizide psikolojik açıdan daraltmayın.

    Sosyal faaliyetleride arttırma imkanınız var ise, bunu yapın. Kafanızı böyle durduk yerde kötü dusuncelerle meşgul ettikçe daha kötü hissediceksiniz kendinizi.

    Ayrıca sıkı diyetler çok buyuk zararları beraberınde getirebiliyor. Hedefiniz yavas ama kalıcı olsun.

    saygılar.
     
    Morphling ve asliok bunu beğendi.
  6. metin59
    Offline

    metin59 Üye

    Katılım:
    26 Ocak 2009
    Mesajlar:
    4
    Beğenileri:
    1
    Ödül Puanları:
    0
    hala sorunun devam ediyormu...
     

Sayfayı Paylaş